Cursus Intuïtieve Ontwikkeling

Een cursus die bestaat uit 8 lessen en waarin je je intuïtie leert kennen en  ontwikkelen.

Je leert via verschillende manieren, psychometrie, bewust zijn en on(der)bewust zijn en vele andere oefeningen om je intuïtie te ontwikkelen.

Je leert wanneer je in de energie van een ander zit of andersom. Je leert om bij jezelf te blijven en het verschil tussen emotie en intuïtie.

Kortom alles wat maar met Intuïtie te maken heeft komt in de basis aan bod.

De avonden zijn gemoedelijk, gezellig en sereen, niets moet, alles mag...

Datum: Iedere woensdag om de week

Locatie: Dompvloedslaan 61 te Overveen

Tijd: 20.00 uur tot 22.15 uur

Duur: 8 lessen ( om de week)

Kosten: € 250,00

Datum: Zie Agenda

Cursus Intuïtieve Ontwikkeling 2:

Locatie: Dompvloedslaan 61 te Overveen

Tijd: 20.00 uur tot 22.15 uur

Duur: 8 lessen ( om de week)

Kosten: € 250,00

Datum: Zie Agenda

Artikel in de yes week 02 2010:

Intuïtie voor gevorderden

Ik was 16 jaar en tot over mijn oren verliefd. Er was alleen één probleem; hij woonde zo’n beetje aan de andere kant van het land. Dus dat betekende zo vaak mogelijk heen en weer reizen, en als het even kon blijven slapen. Ik kwam in een stad terecht waar ik niemand kende, dus iedere vriendin was welkom. Ik leerde het zusje van een van zijn beste vrienden kennen, en dat klikte. Ze was in alles anders dan ik, maar we hadden het leuk samen. Toch had ik altijd een vreemd gevoel bij haar. Ik kon het niet echt plaatsen en negeerde het daarom. Ze was my new best friend en ik deelde mijn diepste gevoelens met haar, zelfs dingen die ik mijn vriend niet wilde vertellen omdat ik wist dat ze hem zouden kwetsen. Na een paar maanden bleek dat ze die precaire informatie niet alleen met haar hele familie te delen, maar ook aan mijn vriend wat pikante details te hebben onthuld. Gelukkig zag hij meteen in dat het haar doel was om ons uit elkaar te drijven, en wisten we er (na wat hobbels in de weg) uit te komen. We zijn nu, zo’n zeven jaar later, nog steeds samen en het heeft ons alleen maar sterker gemaakt. Maar wat heb ik mezelf vaak voor mijn kop geslagen. Ik had kunnen weten dat het niet in de haak was. Als ik naar mijn intuïtie had geluisterd, was dit nooit gebeurd. Terugkijken heeft weinig zin meer. Maar voor de toekomst zou ik graag willen dat die innerlijke stem wat duidelijker doorkomt. Dat hij me voortaan waarschuwt voor mensen die niet het beste met me voor hebben, en dat hij me helpt bij het maken van moeilijke keuzes. Maar hoe bereik ik dat? Is het überhaupt wel echt een stem, of meer een gevoel. Eerlijk gezegd.. heb ik geen idee!
Voelen of weten?
En ik ben niet de enige, blijkt als ik online op onderzoek uit ga. Op fora praten duizenden vrouwen over hun verloren intuïtie, en bijna alle cursussen die daarbij kunnen helpen zijn volgeboekt. Ik kom via google op de website van Dora Vermanen terecht. In een ruimte naast haar huis, geeft ze allerlei cursussen, waaronder één getiteld intuïtieve ontwikkeling. “Je leert via verschillende manier om je intuïtie te ontwikkelen. Je leert wanneer je in de energie van een ander zit of andersom. Je leert om bij jezelf te blijven en het verschil te voelen tussen emotie en intuïtie.” Pff, klinkt heftig en vooral een beetje zweverig. Laat dat nu net niet mijn ding zijn. Ik bel mijn zus op, die helemaal into dat soort dingen is, en vraag haar of ze met me mee wil gaan. Ze is meteen enthousiast, en we mogen van Dora de woensdag erop al meedoen.
We zijn er als allereerste. Onder het genot van thee en koekjes wachten we op de andere deelnemers. Een voor één druppelen ze binnen. Een man, vijf vrouwen en allemaal wat ouder dan ik. Dora komt over als een vriendelijke, open vrouw. Haar stralende, brede glimlach valt me meteen op. We beginnen met een rondje waarin iedereen vertelt wat zij zelf denken dat intuïtie is, en waarom ze daar naar op zoek zijn. Eigenlijk heeft iedereen hetzelfde verhaal. We denken allemaal dat het een gevoel van binnenuit is, dat je bij staat in het nemen van beslissing in je leven. En we zijn hier vanavond omdat we dat gevoel kwijt denken te zijn. Dora knikt alsof ze deze motivaties wel verwacht had: “Ik kan jullie geruststellen; je intuïtie kun je nooit kwijt raken. Die zit in je. Maar je kunt het wel moeilijk vinden om hem te voelen. Dat komt doordat ons als kind al geleerd wordt dat één en één altijd twee is. Daardoor schakel je je intuitie uit, en volg je alleen je verstand. En daar gaan we proberen verandering in te brengen.” Een van de deelnemers wil wat meer garanties: “Gaan we onze intuïtie dan ook echt weer voelen?” vraagt ze. De groep lacht.. Dora: “We gaan in ieder geval ons best doen.”

Energie
Voor mij blijft alles nog een beetje wazig. Ik begrijp wat Dora vertelt, maar ik zie het graag wat concreter. Als de eerste oefening start, ben ik daar blij om. En alsof onze cursusleidster dat aanvoelt, mag ik proefkonijn zijn. Ik moet midden in de ruimte gaan staan, als ze plotseling op me af komt lopen. Ze komt steeds dichterbij, zonder uit te leggen wat daar de bedoeling van is. Ik schrik er een beetje van, maar stop haar niet. Heel bewust blijf ik haar aankijken. Misschien is dat wel de bedoeling van de oefening. Als Dora bijna tegen me aanstaat, staat ze stil. “Hoe voelt dat?” vraagt ze. “Ehm, een beetje raar,” antwoord ik zachtjes. Ze loopt weer weg en vraagt me dan aan te geven hoeveel ruimte ik ongeveer in neem op aarde. Ik vind het een rare vraag, maar trek om me heen een cirkel met mijn armen. “Zoiets.. ongeveer,” zeg ik twijfelachtig. Dora komt nog een keer op me aflopen, en vraagt me stop te zeggen als ik binnen die ruimte treed, en dus vind dat ze te dichtbij komt. Als ze iets meer dan een halve meter bij me vandaan staan is, roep ik stop. Ze doet het nog een paar keer, en steeds op deze afstand laat ik haar stil staan. Dan vraagt ze me, me om te draaien. Ze komt vanachter op me aflopen, en vraagt me nu hetzelfde te doen. Zonder haar te zien roep ik stop. Ik draai me om en zie dat ze op exact dezelfde afstand staat als net. We doen het nog een keer om toeval uit te sluiten. Voor mijn gevoel loopt Dora nu langzamer, dus wacht ik wat langer. Als ik uiteindelijk stop roep en me omdraai, staat ze weer precies op dezelfde plek. “Wow,” roep ik uit. Dora vraagt me of ik ergens in mijn lijf voelde dat ze dichtbij genoeg was: “Nee, ik wist het gewoon,” zeg ik heel resoluut. Ze legt uit dat je intuïtie herkennen veel te maken heeft met de energie van jezelf en anderen voelen. En dat ik daar blijkbaar nu al een ster in ben. Joepie!

Ruis

Na een kopje thee, nog een koekje, en even kletsen over soulsearching gaan we weer aan de slag. Dora vertelt dat je je intuïtie pas goed kunt aanvoelen, als je alle storing van de lijn verwijdert. Huh, storing, lijn? Ik ben het spoor even bijster. Maar onze cursusleidster verklaart zich nader: “Soms denken we dat we onze intuïtie volgen, maar volgen we eigenlijk onze emoties. En dat zijn twee hele verschillende dingen. Als je iets heel graag wilt, maak je jezelf wijs dat het dus goed voor je is. En als je ergens juist bang voor bent, ga je het uit de weg.” Door je gevoelens te erkennen, verdwijnt de ruis. En dus moeten we een lijstje maken, met onze wensen en wonden. Ik begin maar het de eerste; wel zo gezellig. Mijn lege a4’tje is al snel bijna halfvol. ‘Een boek schrijven, reizen, veel leuke vriendinnen, carrière, succes, warmte, een sterke familieband, ooit kinderen krijgen, voor altijd gelukkig blijven met mijn vriend.” Ik word er helemaal blij van! Maar dan komen de wonden. Ik zie dat iedereen om me heen al een flink lijstje heeft verzameld, en dat moet ik ook voor mij geen probleem zijn: “Een onbegrepen puberteit, de scheiding van mijn ouders, het neefje van mijn vriend niet mogen zien, sommige moeizame familiecontacten.” Ik zal jullie de details besparen. Maar tot mijn eigen verbazing is mijn wondenlijstje, bijna net zo lang als mijn wensenlijstje. Als ik naar mijn volgekladde papiertje kijk, begrijp ik meteen wat Dora ons wil laten zien met deze oefening. Ik liet de vriendin waar ik eerder over vertelde, zo dichtbij komen omdat ik graag nieuwe vriendinnen wilde maken. Ik voelde me alleen in die nieuwe, vreemde stad. En dus negeerde ik mijn intuïtie, die me duidelijk probeerde te maken dat ze niet te vertrouwen was.
Luisteren
Vele oefeningen en twee uur later is de cursusavond afgelopen. Iedereen gaat naar huis en wij praten nog even na met Dora. Ik moet toegeven dat de cursus me echt iets had geleerd. Namelijk dat er niets aan de hand is met mijn intuïtie. Hij komt hartstikke goed door, maar soms kies ik er onbewust voor om er niet naar te luisteren. En daar moet ik mee stoppen. Want ik ben ervan overtuigd dat wat je lijf je zelf ingeeft, altijd de beste weg is. En dat is iets waar ik zelf aan kan werken, volgens Dora. Gewoon door er bewust van te zijn. Mijn zus, die twee jaar geleden in een burn-out terecht kwam is lyrisch over de cursus. Ze heeft vanavond nog beter leren begrijpen hoe ze ooit zover van haar eigen gevoel verwijderd is geraakt. Dora ziet dat ze iets voor haar heeft kunnen betekenen en is daar oprecht blij om: “Ik weet zeker dat we jou hier terug gaan zien..” fluistert ze haar toe, terwijl ze haar arm even kort aanraakt. “Noem het maar intuïtie..”

Voor meer info over de cursus Intuïtieve ontwikkeling; www.doravermanen.com

De eerste stap in de ontwikkeling van de intuïtie is gericht op het creëren van een heldere lens.

Hoe mooi je uitzicht ook is, als je brillenglazen vuil zijn, of afgedekt door een klepje,

kun je er niet van genieten of baat bij vinden.

wat de intuïtie betreft, betekent een heldere lens

een heldere geest.

Direct Inschrijven: Klik hier